f1records.eu Artykuły Michael Schumacher - Czerwony Baron

Michael Schumacher - Czerwony Baron

Damian Waga, 2014-01-03
Spis treści:


    Początki kariery Schumachera

    Michael Schumacher na gokarcie. Michael Schumacher na gokarcie.

    Michael Schumacher urodził się 3 stycznia 1969 roku w Hürth w Nadrenii-Westfalii. Gdy Michael miał cztery lata jago ojciec Rolf zmodyfikował gokart na pedały oddając mały silnik z motocykla. Po tym jak Schuymacher go rozbił na latarni, jego rodzice zabrali mlodego Schumachera na tor kartingowy. Michael został najmłodszym członkiem klubu kartingowego. Rolf Schumacher abudował swojemu synowi pierwszego karta ze zużytych częsci.

    W 1984 został kartingowym mistrzem Niemiec wśród juniorów. Rok później powtórzył sukces, oraz zdobył wicemistrzostwo świata juniorów. W 1987 roku został Kartingowym Mistrzem Niemiec, oraz Europy w klasie 100cc.

    Ściganie w samochodach jednomiejscowych młody Schumacher rozpoczął w roku 1988 od mistrzostwa w Formule König i wicemistrzostwa w Europejskiej Formule Ford. W kolejnym sezonie podpisał kontrakt na starty w Niemieckiej Formule 3 we Szwajcarskim zespole WTS Racing, sezon kończąc na trzecim miejscu.

    W 1990 kontynuował starty w zespole WTS Racing zdobywając Mistrzostwo Niemiec Formuły 3 oraz wygrywając prestiżowe Grand Prix Macau w swoim drugim starcie. W tym też roku wystartował w trzech wyścigach Mistrzostw Świata Sportscar u boku byłego kierowcy F1 Jochena Massa w zespole Sauber Mercedes. Niemiecki team wygrał ostatni wyścig sezonu na torze Autódromo Hermanos Rodríguez w Meksyku. Dla Schumachera było to pierwsze w karierze zwycięstwo w Mistrzostwach Świata.

    Debiut w Formule 1

    Schumacher w Sauber-Mercedesie w 1991 roku. Schumacher w Sauber-Mercedesie w 1991 roku.

    Talent młodego Niemca szybko został dostrzeżony w F1 i już 1991 stał się kierowcą testowym zespołu Jordan, nadal biorąc udział w Mistrzostwach Świata Sportscar. W Belgii Michael zastąpił aresztowanego Bertranda Gachota i choć z wyścigu odpadł już na pierwszym okrążeniu z powodu awarii sprzęgła, Flavio Briatore ściągnął go do zespołu Benetton na resztę sezonu.

    Schumacher już w pierwszym starcie w Benettonie zajął piąte punktowane miejsce. Pod koniec roku wygrał ostatni wyścig Mistrzostw Świata Sportscar, tym razem na torze Autopolis w Japonii, u boku innego byłego kierowcy F1 Karla Wendlingera.

    Sezon 1992 dla Schumachera był pierwszym pełnym sezonem w Formule 1. Niemiec zdobył 8 podiów, z czego pierwsze w swoim 8 starcie. W tym roku Schumacher wygrał pierwszy wyścig w Formule 1 - Grand Prix Belgii, które odbywało się od połowy wyścigu w deszczu. Dla Niemca był to drugi start na torze Spa-Francorchamps i zarazem pierwszy dwukrotny start w tym samym GP. Sezon zakończył na 3 miejscu zdobywając tytuł wicemistrza świata w pierwszym pełnym sezonie w Formule 1.

    W 1993 roku z 16 wyścigów Schumacher ukończył jedynie 9, jednak wszystkie z nich na podium. Wygrał Grand Prix Portugalii, a sezon zakończył na 4 miejscu.

    Pierwsze sukcesy i dyskwalifikacje

    Schumacher w Benettonie w 1995 roku. Schumacher w Benettonie w 1995 roku.

    Sezon 1994 rozpoczął się dla Schumachera dwoma zwycięstwami z rzędu. Niemiec wygrał Grand Prix Brazylii i Pacyfiku. W Grand Prix San Marino Schumacher jechał tuż za Ayrtonem Senną, gdy ten wypadł z toru uderzając w bandę.

    Brazylijczyka zabrano helikopterem do szpitala, po czym wznowiono wyścig. Kierowca Benettona znów wygrał, podobnie jak w Monako. Dopiero Damon Hill w GP Hiszpanii zatrzymał serię czterech zwycięstw Schumachera z rzędu.

    Podopieczny Briatore wrócił na najwyższy stopień podium już w następnym wyścigu w GP Kanady, powtarzając sukces we Francji.

    Podczas okrążenia formującego w Grand Prix Wielkiej Brytanii w 1994 roku Schumacher wyprzedził ruszającego z Pole Position Damona Hilla.

    Sędziowie stwierdzili że Niemiec złamał przepisy i nałożyli na kierowcę Benettona karę 5 sekund stop&go. Mimo nakazu zjazdu do boksów w ciągu trzech okrążeń po otrzymaniu kary Schumacher jej nie odbył, co skutkowało pokazaniem mu czarnej flagi. Czarna flaga oznacza dyskwalifikację zawodnika, i musi on zjechać do boksów przy najbliższej okazji. Schumacher jednak ignorował tą karę. Zespół Benetton twierdził że doszło do nieporozumienia, i sędziowie cofnęli czarną flagę, ponownie nakazując Schumacherowi odbycie kary stop&go.

    Po wyścigu jednak sędziowie zdecydowali że Niemiec jednak ignorował karę stop&go i czarną flagę. Nałożyli na zespół karę 250 tysięcy dolarów. 26 lipca na posiedzeniu Światowej Rady Motorsportu karę zamieniono na 500 tysięcy dolarów, zdyskwalifikowali Schumachera z GP Wielkiej Brytanii, gdzie Niemiec zajął 2 miejsce, oraz zawiesili go na dwa wyścigi. Kara uprawomocniła się dopiero 30 sierpnia, więc Schumacher zdążył wystartować jeszcze w trzech wyścigach - Grand Prix Niemiec, którego nie ukończył, Grand Prix Węgier, które wygrał oraz Grand Prix Belgii w którym ponownie został zdyskwalifikowany.

    Na Spa-Francorchamps Schumacher przekroczył linię mety na pierwszym miejscu, wyprzedzając Hilla i Häkkinena.

    Kolizja Schumachera i Hilla w GP Australii w 1994 roku. Kolizja Schumachera i Hilla w GP Australii w 1994 roku.

    Jednak jak się okazało później podczas badania technicznego pojazdów, w Benettonie Niemca wykryto nadmierne zużycie bloku poślizgowego, co mogło wskazywać, na fakt że prześwit samochodu był za mały, a to wg sędziów dało Schumacherowi korzyści aerodynamiczne. Zespół tłumaczył to faktem, iż Niemiec podczas wyścigu obrócił się na zakręcie 19 ocierając podwoziem o wysokie krawężniki. Tłumaczenie to zostało odrzucone i Schumachera ostatecznie zdyskwalifikowano.

    W Grand Prix Włoch i Portugalii Schumacher był nieobecny odbywając karę za Silverstone. Niemca zastąpił JJ Lehto.

    Schumacher powrócił do ścigania w Grand Prix Europy, które wygrał. Ostatni wyścig sezonu - Grand Prix Australii - miał rozstrzygnąć o Mistrzostwie. Schumacher prowadził jednym punktem przed Hillem i musiał ukończyć wyścig przed Brytyjczykiem, jeśli Hill punktował by na Adelaide. Startujący z 2 miejsca Schumacher szybko objął prowadzenie uciekając przed zajmującym drugie miejsce Damonem Hillem. Katastrofa nadeszła na 36 okrążeniu, kiedy to Schumacher lekko uderzył w bandę uszkadzając swój samochód. Schumacher jednak się nie poddał i kontynuował powolną jazdę. Gdy Hill dogonił Niemca i próbował go wyprzedzić, kierowca Benettona przyblokował go na zakręcie powodując kolizję. Benetton uniósł się prawymi kołami w powietrze, po czym zatrzymał już po za torem. Schumacher już nic nie mógł zrobić poza obserwowaniem poczynań Hilla, stojąc obok uszkodzonego Benettona. Hillowi w takiej sytuacji wystarczało 5 miejsce do zdobycia Mistrzostwa, ale musiał zjechać do boksów. Uszkodzenia Williamsa okazały się jednak poważne i Brytyjczyk musiał się wycofać z wyścigu. Tym samym Schumacher zdobył swój pierwszy mistrzowski tytuł.

    W sezonie 1995 Schumacher kontynuował starty w Benettonie. Wygrał aż 9 wyścigów, Grand Prix Brazylii, Monako, Francji, Niemiec, Belgii, Europy, Pacyfiku i Japonii. Schumacher zapewnił sobie tym razem tytuł Mistrza Świata na dwa wyścigi przed końcem sezonu, ostatecznie wyprzedzając Hilla o 33 punkty.

    Przenosiny do Ferrari

    Schumacher w Ferrari w 1998 roku. Schumacher w Ferrari w 1998 roku.

    W roku 1996 Niemiec przeniósł się do nowego zespołu - Scuderii Ferrari. Pierwszy sezon w Ferrari zakończył na 3 miejscu daleko przed swoim partnerem zespołowy Eddie Irvinem, który zajął 10 miejsce w klasyfikacji generalnej Schumacher wygrał trzy wyścigi (GP Hiszpanii, Belgii i Włoch).

    Sezon 1997 rozpoczął się nie najlepiej dla Schumachera, jednak po Grand Prix Kanady aż do GP Luksemburga Schumacher prowadził w klasyfikacji generalnej. Wygrał przedostatni wyścig sezonu o Grand Prix Japonii, dzięki czemu ponownie znalazł się na pierwszym miejscu w generalce, z przewagą jednego punktu nad Jacques Villeneuvem. O Mistrzostwie miał zadecydować ostatni wyścig - Grand Prix Europy na torze w Jerez w Hiszpanii. Podobnie jak w 94 Schumacher musiał ukończyć wyścig przed rywalem jeśli ten by punktował. Już w kwalifikacje pokazały jak walka jest wyrównana. Aż trzech kierowców uzyskało taki sam czas najlepszego okrążenia wynoszący 1:21.072. Zgodnie z przepisami w takiej sytuacji Pole Position przypadło rywalowi Schumachera, Villeneuveowi, jako że to Kanadyjczyk wykręcił to okrążenie najwcześniej. Drugie miejsce zajął Schumacher, a trzecie jego rodak Heinz-Harald Frentzen.

    Po starcie na czoło stawki wysunął się kierowca Ferrari i utrzymywał prowadzenie aż do pit stopów.

    Pierwszy w boksach pojawił się Michael, dzięki czemu Kanadyjczyk objął prowadzenie w wyścigu. Jednak nie na długo gdyż okrążenie później i on zjawił się u swoich mechaników. Tym razem w wyścigu prowadził Frentzen. Gdy i on zjechał do boksów, ponownie na pierwsze miejsce wskoczył Schumacher. Gdy Niemiec zjechał na drugi postój prowadzenie ponownie objął Kanadyjczyk. Tym razem kierowca Williamsa wykonał pit stop dwa okrążenia później. Gdy na 48 okrążeniu Villeneuve dogonił Schumachera i próbował go wyprzedzić, kierowca Ferrari wykonał podobny manewr jak 3 lata temu w Australii. Tym razem Schumacher odpadł z wyścigu a Kanadyjczyk ukończył na trzecim miejscu, po tym jak prowadzenie stracił na ostatnim okrążeniu. Sędziowie stwierdzili jednak że Schumacher umyślnie próbował wyeliminować rywala i aby raz na zawsze skończyć z "taktycznymi kolizjami" w Formule 1, zdyskwalifikowali Niemca z całego sezonu, odbierając mu tytuł wicemistrza Świata.

    W 1998 roku Schumacher zaciekle walczył o mistrzostwo z Miką Häkkinenem. Przed ostatnim wyścigiem Schumacher tracił do Fina 4 punkty. Ostatniego wyścigu nie ukończył z powodu defektu opony. Jednak gdyby Niemiec ukończył wyścig wyprzedzając Fina, czyli na pierwszym miejscu, nawet wtedy nie zdobyłby mistrzostwa, ponieważ przy takiej samej liczbie punktów i zwycięstw to Fin miałby o jedno więcej drugich miejsc.

    Pierwsza połowa sezonu 1999 przyniosła Schumacherowi jedynie dwa zwycięstwa. Wszystko się jednak zmieniło w Grand Prix Wielkiej Brytanii.

    Start wyścigu nie odbył się bez problemowo ponieważ na swoich pozycjach startowych pozostali Jacques Villeneuve i Alessandro Zanardi. Z powodów bezpieczeństwa sędziowie przerwali wyścig wywieszając czerwoną flagę. I w tym właśnie momencie w Ferrari Schumachera doszło do awarii hamulców. Niemiec wypadł z toru w zakręcie Stowe i jadąc cały czas prosto z ogromną siłą uderzył w barierę z opon.

    Ponieważ Schumacher nie wysiadał z samochodu rozpoczęła się akcja ratunkowa. Schumacher w tym wypadku złamał obie nogi co uniemożliwiło mu starty w wyścigach prawie do końca sezonu. Wrócił na ostatnie dwa Grand Prix zajmując w obu drugie miejsce. Sezon zakończył na 5 miejscy w klasyfikacji generalnej.

    Pasmo sukcesów w Ferrari

    Schumacher w Ferrari bez reklam w GP Włoch w 2001 roku. Schumacher w Ferrari bez reklam w GP Włoch w 2001 roku.

    W 2000 roku partnerem zespołowym Schumachera został Rubens Barrichello. Niemiec znakomicie rozpoczął sezon od trzech wygranych z rzędu, później wygrywając jeszcze GP Europy i Kanady oraz cztery ostatnie wyścigi sezonu. Schumacher zdobył swój trzeci tytuł Mistrza Świata w karierze, a pierwszy w Ferrari.

    W sezonie 2001 wygrał 9 z 17 wyścigów, zdobywając prawie dwa razy więcej punktów niż jego główny rywal David Coulthard.

    Podczas Grand Prix Włoch Schumacher zaproponował, aby kierowcy nie ścigali się na pierwszym okrążeniu, zachowując się tak jakby na torze był samochód bezpieczeństwa. Schumacher chciał aby kierowcy w ten sposób wyrazili swoją solidarność z ofiarami ataków terrorystycznych w Nowym Jorku i Waszyngtonie, które wydarzyły się pięć dni wcześniej, uczcili pamięć Paolo Gislimbertiego, strażaka, który zginał w wyniku karambolu na pierwszym okrążeniu w poprzednim Grand Prix Włoch oraz solidarności ze znanym włoskim kierowcą Alessandro Zanardim, który dzień wcześniej uległ poważnemu wypadkowi w Niemczech podczas wyścigu ChampCar i walczył w szpitalu o życie.

    Ostatecznie nie doszło do takiej ugody, ponieważ nie zgadzali się na takie rozwiązanie Juan Pablo Montoya oraz szef zespołu Benetton Flavio Briatore. Wyścig wygrał Montoya a Schumacher był 4.

    Sezon 2002 był najlepszym w karierze Schumachera. Wygrał 11 z 17 wyścigów, a w każdym zdobywał podium.

    W Grand Prix Austrii prowadzący w wyścigu Rubens Barrichello na dwa okrążenia przed metą otrzymał polecenie zespołowe, aby przepuścić Schumachera. Brazylijczyk zrobił to w najbardziej obsceniczny sposób zwalniając tuż przed metą. Choć Schumacher też zwolnił wyprzedził Brazylijczyka wygrywając wyścig.

    Na podium Schumacher siłą wepchnął partnera zespołowego na pierwsze miejsce sam stają na drugim, oraz oddał mu puchar za pierwsze miejscem, sam zabierając za drugie. Mimo tego wielu kibicom nie podobała się ta sytuacja, i wygwizdywali zespół Ferrari.

    W Indianapolis Schumacher mając już zapewniony piąty już tytuł Mistrza Świata prowadził w wyścigu gdy nagle gwałtownie zwolnił prze linią mety, niejako oddając zwycięstwo w wyścigu Barrichello. Brazylijczyk wyprzedził Niemca o 0.011 sekundy. Tak mała różnica sprawiła że nie było od razu wiadomo kto wygrał wyścig, gdy kierowcy wpadli na metę niemal równocześnie. Wielu krytykowało wówczas Schumachera że zrobił pośmiewisko z Formuły 1.

    Schumacher zakończył sezon z dorobkiem 144 punktów, wyprzedzając drugiego w klasyfikacji generalnej Barrichello aż o 67 punktów.




    redakcjamapaf1records.eu